ดอน กีโฆเต้ เขียนโดยมิแกล เด แซร์บันเตส ชาวสเปนเมื่อปี 1605 เล่าเรื่องชายผู้หนึ่งที่คิดว่าตนเองเป็นอัศวิน เดินทางไปทั่วกับคนรับใช้เพื่อปกป้องความยุติธรรม ช่วยเหลือคนดี ลงโทษคนเลว เขามองเห็นโรงเตี้ยมเป็นปราสาท เห็นสาวๆ ชาวนาเป็นเจ้าหญิง เห็นฝูงแกะเป็นกองทหาร เห็นกังหันลมเป็นยักษ์ใจร้ายที่กดขี่ผู้คน
ตัวละครเพี้ยนๆแต่จริงใจ กลายเป็นที่รักของคนนับล้านทั่วโลก เพราะกลวิธีเล่าเรื่องที่ไม่เคยเก่า แม้ใช้ภาษาโบราณ
พูดถึงตรงนี้ คุณมกุฏ อรฤดี บรรณาธิการอธิบายเพิ่ม ”เค้าว่าเพี้ยน แต่ที่จริงไม่ได้เพี้ยนหรอก เขาเห็นทุกอย่างเป็นศัตรูของประชาชนไปหมด เมื่อซักประมาณปีสองพัน ได้มีการให้นักเขียนประมาณร้อยคนเลือกหนังสือที่ดีที่สุดในโลก ปรากฏว่าหนังสือเล่มนี้ได้รับเลือกเป็นเอกฉันท์ เพราะฉะนั้น ยูเนสโก้ได้ประกาศให้เป็นนิยายที่ดีที่สุดในโลก สี่ร้อยกว่าปีแล้ว อ่านไปก็ยังทันสมัยอยู่ ใช้กลวิธีการเขียนทุกแบบ รวมไว้หมด”
