คุณรู้จักประเทศเซียร่า ลีโอนมั้ยคะ  ประเทศในอัฟริกาที่เคยมีภาพยนตร์เกี่ยวกับการตามล่าหาเพชร Blood Diamond ที่ลีโอนาโด ดีคาปริโอ แสดงนำน่ะค่ะ

ในบทบันทึกเหตุการณ์จริงนั้นร้ายกาจกว่าที่เราเห็นในภาพยนตร์หลายเท่านัก

A long way gone ของอิชมาเอล บิช แปลโดยคำเมือง เป็นเรื่องจริงของเด็กชายวัยสิบสองที่ต้องกลายเป็นกองทหารเด็กที่โหดเหลือเชื่อ เพื่อให้ชีวิตตนเองรอด

เรื่องเริ่มต้นด้วยเด็กชาย 3 คน เดินทางจากบ้าน เพียงเพื่อจะไปดูดนตรีแร้พร้องเพลงฮิบฮอพประสาเด็ก ไปได้แค่กลางทาง จู่ๆเสียงปืนเสียงระเบิดก็ดัง แล้วก็เห็นผู้คนเตลิดหนีเลือดท่วมร่างตามๆกันมา โลกวัยเยาว์จบลงในวันนั้น

“ ผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่มนั้น อุ้มลูกที่ตายแล้วมาด้วย พร่ำพูดแต่ว่า พ่อจะพาไปโรงพยาบาลนะลูก ลูกจะไม่เป็นไร

ผู้สูญเสียรายสุดท้ายที่เราเจอในวันนั้น เป็นผู้หญิงที่มีทารกมัดติดหลังมา เลือดเด็กไหลย้อยชุ่มเสื้อของคนเป็นแม่หยดลงพื้นตามหลังเป็นทาง”

พอแค่นี้ก่อนนะคะ สำหรับบทแรก เพราะเหตุการณ์ยิ่งหดหู่มากขึ้นเรื่อยๆในทุกหน้าที่ผ่านไป แต่คนอ่านจะค่อยๆชินกับสถานการณ์ไปพร้อมๆกับเด็กชายอิชมาอิล ตั้งแต่วันที่จับปืนครั้งแรก จนเมื่อเขาเสพติดความรุนแรง กลายเป็น Child Soldier หรือทหารเด็กเต็มตัว

เรื่องราวของอิชมาอิล บีช มาถึงเราคนอ่านได้ เพราะเขาคือหนึ่งในผู้รอดจากสงคราม เป็นสงครามกลางเมืองที่คนชาติเดียวกัน ลุกขึ้นแก่งแย่งอำนาจ มีประชาชนเป็นตัวประกัน  ต่างฝ่ายต่างทำร้ายผู้คน กว่าสหประชาชาติจะเอื้อมมือมาถึง ประเทศก็บอบช้ำเกินเยียวยา

ท้ายบันทึกของเด็กชายนักฆ่า ผู้อ่านจะได้รู้จักกับประเทศเซียร่า ลีโอน ตั้งแต่เริ่มเป็นประเทศ รู้ลำดับการก่อกบฏอาร์ยูเอฟที่ไม่พอใจรัฐบาลเผด็จการใต้รัฐธรรมนูญ จนมีสงครามกลางเมืองนาน 11 ปี

เด็กชายนักฆ่า เรื่องจริงในอีกซีกโลก เป็นบทเรียนที่มีค่าควรคิด สะท้อนภาพการขาดความสมานฉันท์ที่พาไปสู่ความเอน็จอนาถของประชาชาติ อ่านได้ . อ่านเถอะค่ะ