ผู้ชายที่มีใบหน้าเปื้อนยิ้ม และแววตาของความใจดีผู้นี้ มีชื่อว่าเจมส์ เฮอเรียต สัตวแพทย์ผู้ที่เขียนเล่าเรื่องราวอาชีพการเป็นหมอสัตว์ของเขาผ่านหนังสือที่มีชื่อว่า “เกือบไม่ได้เขียน”
เมื่อครั้ง เจมส์ เฮอร์เรียต หนุ่มจากเมืองใหญ่ตัดสินใจเดินทางมาทำงานเป็นสัตวแพทย์ชนบทที่เมืองเทิ้ร์สค์ มณฑลยอร์คเช่อร์ ทางตอนเหนือของประเทศอังกฤษ เกิด ความประทับใจในความเป็นธรรมชาติของเมืองนี้ เมืองชนบทที่รกร้างและเงียบสงบ ทว่ากลับมีมนต์เสน่ห์ ดึงดูดให้คนที่ได้มาเยือนเกิดความหลงใหล ที่นี่จึงกลายเป็นฉากหลังของการทำงานในอาชีพหมอรักษาสัตว์ของหมอเจมส์ในเวลาต่อมา
เรื่องราวทุกตอนที่มาจากประสบการณ์จริงของหมอสัตว์คนนี้ ทั้งเรื่องตลก เรื่องเศร้า เรื่องแปลก เรื่องเล่าน่ารักๆ ล้วนถ่ายทอดออกมาอย่างอ่อนโยน สอดแทรกอารมณ์ขัน
คำบรรยายในความงามของเมืองยอร์คเช่อร์ดินแดนแห่งเกษตรกรรม ทำให้ผู้คนทั่วสารทิศหลั่งไหลเข้ามาสัมผัสธรรมชาติที่บริสุทธิ์ ตามรอยชีวิตหมอเจมส์ผู้โด่งดังส่งผลให้ยอร์คเช่อร์กลายเป็นเมืองท่องเที่ยวที่ทำรายได้ให้กับชุมชนไม่แพ้เรื่องของการทำการเกษตรเลย
คุณมกุฏ อรฤดี บรรณาธิการสำนักพิมพ์ผีเสื้อ บอกว่า “ นี่เป็นตัวอย่างของการทำให้เมืองชนบท กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว ”
เหตุการณ์หนึ่งที่หมอเจมส์ถูกบันทึกไว้ เป็นการทำคลอดแม่วัว ที่มดลูกบิด ไม่สามารถคลอดเองได้ เจมส์ และทีมงานของเค้าต้องช่วยแม่วัวที่ชื่อแคนดี้ ซึ่งเค้าเองรู้ดีว่าหากทำไม่สำเร็จแคนดี้ต้องถูกส่งตัวไปโรงฆ่าสัตว์อย่างแน่นอน
“ต้องพยายามคลายตรงที่บิดออก พวกคุณกลิ้งตัวแม่วัวขณะที่ผมจับลูกวัวไว้ ยังดีที่มีหลายคน”
ทุกคนร่วมด้วยช่วยแคนดี้ จนในที่สุดก็ช่วยทำคลอดลูกวัวออกมาได้อย่างปลอดภัย
อยากรู้ว่าทำไมเรื่องนี้จึงมีชื่อว่าเกือบไม่ได้เขียน ต้องลองอ่านดูค่ะ
ที่แน่ๆเรื่องราวของหมอเจมส์ เฮอเรียต ไม่เพียงแค่ให้ความสนุก เพลิดเพลิน แต่ยังเป็นการจุดประกายความฝันให้กับนักศึกษาสัตวแพทย์รุ่นหลัง ให้มีใจมุ่งมั่นในอุดมการณ์
สัตวแพทย์หญิง.ดร.ศิรยา ชื่นกำไร นายกสมาคมสัตวแพทย์ ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์แห่งประเทศไทย บอกเลยค่ะว่า “หนังสือของเจมส์ เฮอเรียต สามารถเป็นแรงบันดาลใจของเราได้ในทุกๆสิ่งที่เราทำ การจะทำอะไรให้ดีนั้น จุดเริ่มต้นที่หมอคิดว่าสำคัญที่สุดคืดการมีฉันทะและการมีความรัก”
ได้ทั้งความสนุกและข้อคิด แล้วยังได้สัมผัสถึงความรักของคนที่มีต่อสัตว์อย่างลึกซึ้งอีก ถ้าคุณเป็นคนรักสัตว์ อ่านได้อ่านดีขอแนะนำ “เกือบไม่ได้เขียน”หนังสือดีอีกหนึ่งเล่มค่ะ
