อ่านได้อ่านดี

    ถ้ามีคนบอกคุณผู้ชมว่า ลูกหินลูกหนึ่ง มีมนต์วิเศษ

    แค่กำแล้วอธิษฐานก็จะได้ดังฝัน .. จะเชื่อไหมคะ ?

    เด็กหญิงดารา เขมรอพยพวัย 12 ปี เชื่อค่ะ และความเชื่อนี่แหละ 

 ที่พาเธอผ่านพ้นทุกข์สาหัสในช่วงสงครามเข่นฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ และทำให้

คนเขมรล้มตายนับล้านเมื่อกว่า 2 ทศวรรษก่อน

        วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง ลูกหินวิเศษ เขียนโดย มินฟงโฮ นักเขียนชาวสิงคโปร์

ที่เกิดและโตในประเทศไทย   แต่ไปเรียนปริญญาที่มหาวิทยาลัยคอร์แนล ก่อนจะทนไม่ได้กับข่าวสงคราม

 ต้องลาเรียนมาอาสาช่วยงานกาชาดที่ชายแดนไทย จนได้พบเด็กมากมายที่พลัดบ้าน พลัดครอบครัว

       จึงเกิดเป็นงานเขียน ถ่ายทอดเรื่องราวของดารา เด็กน้อยที่ต้องลี้ภัยออกจากบ้านเกิด เธอพบเจอแต่ความ

ไม่สบายกายและใจจนแทบจะไม่รู้จักกับรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ

       แต่เมื่อเธอได้พบกับเด็กหญิงจันทู ผู้มอบลูกหินให้พร้อมกำลังใจ  ก็ทำให้คืนวันของดาราไม่หดหู่เกินไปนัก

อย่างน้อย วันที่มาถึงค่ายผู้อพยพ เธอก็ได้กินข้าวเป็นครั้งแรกในรอบสามปี

“ ฉันตักข้าวเต็มช้อนแล้วก็กิน นึกในใจว่าเป็นสิ่งวิเศษแท้ๆ ที่ได้กินข้าว .. เริ่มปล่อยให้กลิ่นข้าวลอยวนขึ้นช้าๆ ทั้งหวานทั้งหอมจนบอกไม่ถูก .. ลิ้นสัมผัสข้าวแต่ละเม็ด ทั้งแน่น ทั้งอุ่น .. แล้วจึงลิ้มรสความอร่อยที่ทั้งหวาน ทั้งนุ่ม   ช่างผิดกันลิบกับข้าวแดงเมล็ดหยาบผสมกรวด ที่เราเคยได้ปันส่วนตลอดสามปีที่ผ่านมา ”

คุณมกุฏ อรฤดี บรรณาธิการผู้เล็งเห็นความงามในเรื่องเล่าและดูแลจนสำเร็จเป็นรูปเล่ม บอกว่าลูกหินวิเศษนี้  “  เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาของเด็กอเมริกัน เขาสอนให้รู้เพราะไม่มีเรื่องใดที่เกิดในซีกโลกหนึ่ง แล้วจะไม่กระเทือนถึงอีกซีกโลกหนึ่ง ”

การเดินทางลี้ภัยจากบ้านของเด็กหญิงดารา มีจุดหมายอยู่ที่การได้กลับบ้านอีกครั้ง พร้อมกับพันธุ์ข้าวเพื่อชีวิตใหม่

มาเอาใจช่วยกลุ่มคนพลัดถิ่น ที่เติบโตทางความคิดในชั่วไม่นาน โดยไม่ถูกเพื่อนร่วมชาติสังหาร  จะเป็นด้วยพลังแห่งลูกหินวิเศษ หรือหัวใจอันหาญกล้าก็ตาม อย่างน้อย ผู้อ่านก็จะได้รับความสุขและมุมมองความคิดดีๆ จากการอ่าน

ลูกหินวิเศษ โดย มินฟงโฮ นักเขียนสิงคโปร์ วรรณกรรมเยาวชน รางวัลซีไรท์ ปี 2539 แปลโดย สาลินี คำฉันท์    เป็นหนังสือที่อ่านได้อ่านดีอีกเล่มหนึ่งค่ะ