อ่านได้อ่านดี

วันนี้ขอแนะนำหนังสือผีสุดคลาสสิค ที่มีชื่อชุดว่าภูตผีปีศาจไทย ซึ่งพิมพ์ในวาระครบรอบ 100 ปี เหม เวชกร ค่ะ

เมื่อเอ่ยนามเหม เวชกร บรรดาผู้เสพงานศิลป์จะนึกถึงสองสถานะพร้อมกัน นั่นคือนักเขียนเรื่องผีและนักวาดชั้นครู

เพราะเรื่องเร้นลับหรือเรื่องผีของครูเหม มีเอกลักษณ์คือภาพประกอบ ที่ผู้อ่านจะจำติดตา

                   ส่วนเรื่องเล่าก็ราวกับมีชีวิต สมจริงจน

ผู้อ่านรู้สึกเสมือนได้เข้าไปอยู่ในเรื่องนั้นๆด้วย 

คาดว่าเรื่องผีของครูเหม มีราว 108 เรื่อง แต่ละเรื่องทำหน้าที่สื่อบันทึกเหตุการณ์ สภาพบ้านเมือง ธรรมเนียมประเพณีตลอดจนวิถีชีวิตคนไทย ช่วงพุทธศักราช 2470-2512 อันเป็นเวลาที่ครูเหมผลิตงานออกมา นั่นเพราะครูเหมใช้สถานที่จริงเป็นจุดเกิดเหตุเสมอ

ตัวละครของครูเหมหมุนเวียนไป หลายคนเจอผีบ่อย  เช่นนายสมัย ที่เจอผีในเรื่องโรงเรียน ครูพยุง ผู้วิเศษ คุณปู่อาละวาด  หมอยูโซะ และอีกหลายคราวจนต้องไปเข้าสโมสร พึ่งบุญพระที่วัดระฆัง

ส่วนอ้ายเรืองก็เจอหลายหนเช่นในยามรักษาซ่อง   อ้ายจอมต้องสู้ มรดกบังคับ และบ้านเกิดอ้ายเรือง

หรืออย่างนายอุทิศที่เจอในเรื่องส่วนตัวกลั้วการเมือง นางกลม แล้วไปเจออีกในลูกสาวทิดอู๋  และวิญญาณทรมาน เพลงสังขารา เป็นต้น

   การเล่าเรื่องของครูเหม มักใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่งคือผม ทำให้ผู้อ่านรู้สึกใกล้ชิดผู้เล่า ร่วมรับรู้เหตุการณ์ไปพร้อมกัน

            “ คนที่ตายน่ะคือใครครับ ?” ผมถาม

            “ เขาชื่อนายโสม มหาดเล็กที่รัก “ ขุนนางนั้นบอก

            “ อ้อ ! ปู่โสม ! “ ผมร้องแล้วนิ่งอั้นไป.. แล้วตัวท่านคือผู้ใดเล่าครับ “

            “  อ้าว ! ก็นายโสมน่ะสิ “ พอเขาบอกขาดคำ ผมถึงแก่ผงะสะดุ้งสุดตัว ..

             ผีของครูเหม ไม่แหกอกแลบลิ้นปลิ้นตา แต่มานิ่มๆ นิ่งๆ บางทีคนที่เจอก็ไม่รู้ว่ากำลังอยู่กับผี  ทิ้งความขนลุกขนพองไว้ให้ตอนจบ แต่เกือบทุกเรื่องมักมีแก่นที่ความรัก ความผูกพัน ที่เชื่อมต่อระหว่างสองโลก 

นับถึงวันนี้ เหม เวชกรก็จากโลกนี้ไป 40 ปีพอดี ทิ้งเรื่องเล่าจากอีกโลกหนึ่งไว้ในวงวรรณกรรมไทย อ่านได้อ่านดี ทุกเล่มค่ะ